JOGG #2

Deze maandag 14 oktober stond een lunch met onze doelgroep op de agenda. Super spannend, want het was de eerste officiële ontmoeting die we hadden en alles wat we zouden maken, of doen hing hier vanaf.

‘De moeders van de speeltuin’, zoals wij ze noemen, kortweg ‘de moeders’ hadden in de ochtend een eigen programma en zouden daarna bij elkaar komen, in het lokaaltje bij de speeltuin, om te eten. Wij hadden voor hen een gezonde lunch samengesteld van groente, fruit, tonijnsalade, yoghurt, brood en overheerlijke biologische thee. Alles straalde welkom en lekkers uit, en zelf stonden we watertandend te wachten op de eerste bezoekers. Helemaal klaar voor een stroom van informatie.

Maar het duurde zeker een kwartier voor slechts één moeder binnenkwam, die een tikkeltje beduusd keek naar de groep van 6 die haar verwachtingsvol aanstaarde. Dit was zeker niet volgens planning!! Gelukkig was de Marokkaanse vrouw niet het verlegen type en al snel maakte ze het me moeilijk om de stormvloed van woorden bij te houden met mijn pen.

Alhoewel de thee niet aansloeg bij deze vrouw, en ze vier suikerklontjes nodig had om voorverpakte Earl Gray naar binnen te werken, kon ze ons kostelijk aan het lachen krijgen. Na een uur kwamen nog twee vrouwen binnen en een kwartier later zelfs nog één! En ontdekten we een ongelofelijke blunder. Al dat voedsel wat op tafel pronkte en smeekte om gegeten te worden, staarde de vrouwen in het gezicht als een beproeving. Het was de dag voor het offerfeest en daarmee de dag waarop men vast. Wat het offerfeest was hadden we onderzocht, maar van dat vasten wisten we niet. We voelden ons behoorlijk dom en verontschuldigden ons duizend maal en werden met een handgebaar vergeven.

Uiteindelijk pakten we alles in wat nog over was en verdeelden dat over de vrouwen, omdat je het na zonsondergang wel mocht eten. En zo zwaaiden we ze uit terwijl ze met een watermeloen en het overheerlijke recept voor de tonijnsalade die Willemijn gemaakt had en Anne had vormgegeven, onder hun arm wegwandelden.

Al met al gaf het gesprek de indruk dat we op een prettige samenwerking konden rekenen en verschafte ons voldoende inzicht in het probleem om verder te kunnen werken.